2026; 9(1): 32-44

DOI: 10.32114/CCI.2026.9.1.32.44
Published online: 2026-03-31 (first online 2026-01-25)

The role of Rapid Response Teams during in-hospital sudden cardiac arrest – a retrospective cohort study.

Justyna Cudna [1] , Aneta Trębicka [2] , Piotr Leszczyński [2] .

[1] Faculty of Medical and Health Science, University of Siedlce, Siedlce, Poland.

    Abstract:

Abstract [EN]   - INTRODUCTION: Sudden Cardiac Arrest (SCA) is a condition in which it is crucial to quickly start resuscitation measures. In hospitals, Advanced Life Support (ALS) is the responsibility of medical personnel, usually operating as a Medical Emergency Team (MET) or Critical Care Response Team (CCRT). During medical duty, a Rapid Response Team (RRT) is selected from the Hospital Emergency Department (ER) or the Anesthesiology and Intensive Care Unit (ICU). The aim of the study was to determine the effect of RRT activities on the outcome of resuscitation during in-hospital SCA and to identify factors of increased risk of such an event. MATERIALS AND METHODS: The analysis included 87 SCA and resuscitation protocols prepared in a voivodeship (state) hospital in central Poland in 2023. Attention was paid, among other things, to the mechanism and cause of SCA, the medical actions taken by the RRT and the time it took the RRT to reach the patient. Variables were assessed in terms of short-term survival. Basic data were calculated using descriptive statistics and variable correlations. The significance level was set at p=0.05. RESULTS: The analysis included 87 calls for in-hospital cardiac arrest, of which 56 (64.37%) were men and 27 (31.03%) were women (4 cases did not specify sex). Most interventions concerned the general surgery (n=26; 29.89%), cardiology (n=20; 22.99%) and orthopedics departments (n=11; 12.64%). In the vast majority of cases (n=56; 64.37%), SCA occurred in the presence of medical staff from a given hospital department, who notified the RRT. The team arrived at the call site in an average of 3.30 minutes. The predominant procedure (n=80; 91.95%) implemented by RRT was rescue pharmacotherapy, indirect cardiac massage (n=70; 80.46%), ventilation (n=69; 79.31%), and device-assisted airway management (n=66; 75.86%). The implementation of respiratory therapy by RRT proved to be significant in achieving ROSC (p=0.003). In most patients, asystole or PEA was observed as the mechanism of SCA (n=76; 87.36%). Before the arrival of the Emergency Medical Team, defibrillation was performed in 7 (8.05%) cases, and after arrival in 11 (12.64%) cases. Spontaneous circulation return was achieved in 42 patients (48.28%). CONCLUSIONS: Rapid Response Teams play an important role in providing medical assistance to patients who experience a sudden deterioration in their condition or cardiac arrest during hospitalization, especially in the surgical, cardiology and orthopedic departments. Emergency medical services arrive at the scene of the call quickly, most often implementing pharmacotherapy, chest compressions, ventilation and instrument-based airway opening management. Despite these efforts, more than half of the patients did not survive SCA.

Streszczenie [PL]   - WSTĘP: Nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) to stan, w którym kluczowe jest szybkie rozpoczęcie działań resuscytacyjnych. W szpitalach za zaawansowane zabiegi resuscytacyjne (ALS) odpowiada personel medyczny, zazwyczaj działający jako Zespół Ratownictwa Medycznego (MET) lub Zespół Reagowania na Intensywną Terapię (CCRT). Podczas dyżuru medycznego Zespół Szybkiego Reagowania (ZRK) jest wybierany ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (SOR) lub Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii (OIT). Celem badania było określenie wpływu działań ZRK na wynik resuscytacji podczas wewnątrzszpitalnego NZK oraz identyfikacja czynników zwiększonego ryzyka takiego zdarzenia. MATERIAŁY I METODY: Analizie poddano 87 protokołów NZK i resuscytacji sporządzonych w szpitalu wojewódzkim (państwowym) w centralnej Polsce w 2023 roku. Zwrócono uwagę między innymi na mechanizm i przyczynę NZK, działania medyczne podejmowane przez ZRK oraz czas dotarcia ZRK do pacjenta. Zmienne oceniano pod kątem przeżycia krótkoterminowego. Dane podstawowe obliczono za pomocą statystyki opisowej i korelacji zmiennych. Poziom istotności ustalono na poziomie p=0,05. WYNIKI: Analizą objęto 87 wezwań do wewnątrzszpitalnego zatrzymania krążenia, z czego 56 (64,37%) dotyczyło mężczyzn, a 27 (31,03%) kobiet (w 4 przypadkach nie określono płci). Większość interwencji dotyczyła oddziałów chirurgii ogólnej (n=26; 29,89%), kardiologii (n=20; 22,99%) i ortopedii (n=11; 12,64%). W zdecydowanej większości przypadków (n=56; 64,37%) NZK wystąpiło w obecności personelu medycznego danego oddziału szpitalnego, który powiadomił ZRM. Zespół przybył na miejsce zgłoszenia średnio w ciągu 3,30 minuty. Dominującą procedurą (n=80; 91,95%) wdrożoną przez RRT była farmakoterapia ratunkowa, pośredni masaż serca (n=70; 80,46%), wentylacja (n=69; 79,31%) i udrażnianie dróg oddechowych wspomagane urządzeniem (n=66; 75,86%). Wdrożenie terapii oddechowej przez RRT okazało się istotne w osiągnięciu ROSC (p=0,003). U większości pacjentów mechanizmem SCA była asystolia lub PEA (n=76; 87,36%). Przed przybyciem Zespołu Ratownictwa Medycznego defibrylację wykonano w 7 (8,05%) przypadkach, a po przybyciu w 11 (12,64%) przypadkach. Spontaniczny powrót krążenia uzyskano u 42 pacjentów (48,28%). WNIOSKI: Zespoły Szybkiego Reagowania odgrywają ważną rolę w udzielaniu pomocy medycznej pacjentom, u których doszło do nagłego pogorszenia stanu lub zatrzymania krążenia w trakcie hospitalizacji, szczególnie na oddziałach chirurgicznych, kardiologicznych i ortopedycznych. Zespoły Ratownictwa Medycznego docierają na miejsce zdarzenia szybko, najczęściej wdrażając farmakoterapię, uciskanie klatki piersiowej, wentylację mechaniczną i instrumentalne udrożnienie dróg oddechowych. Pomimo tych wysiłków, ponad połowa pacjentów nie przeżyła nagłego zatrzymania krążenia (NZK).

    Citation:

VANCOUVER FORMAT

Cudna J, Trębicka A, Leszczyński P. The role of Rapid Response Teams during in-hospital sudden cardiac arrest – a retrospective cohort study. Crit Care Innov. 2026; 9(1): 32-44.
DOI: 10.32114/CCI.2026.9.1.32.44

    Download article (PDF file): click here

    Read article:

    Additional materials:

No files

    References:

[1]	Szczeklik W, Jaeschke R, Kutaj‑Wąsikowska H. Zespoły wczesnego reagowania – szybka pomoc w stanach nagłych w szpitalu. Część I: koncepcja oraz efekty działania zespołów w szpitalach na świecie. Med. Prakt. 2018; 9: 120-124. | Scholar Google |
[2]	Silva R, Saraiva M, Cardoso T, Aragão IC. Medical Emergency Team: How do we play when we stay? Characterization of MET actions at the scene. Scand J Trauma Resusc Emerg Med. 2016; 24: 33. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[3]	Greif R, Lauridsen KG, Djärv T, Ek JE, Monnelly V, Monsieurs KG, et al. European Resuscitation Council Guidelines 2025 Executive Summary. Resuscitation. 2025; 215 Suppl 1: 110770. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[4]	Aehlert B. ACLS Zaawansowane czynności resuscytacyjne. Edra Urban & Partner: Wrocław; 2023. | Scholar Google |
[5]	Krittayaphong R, Saengsung P, Chawaruechai T, Udompunturak S, Sahasakul Y. Early defibrillation: a key for successful outcome of in-hospital cardiac arrest. J Med Assoc Thai. 2009; 92: S1-S5. | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[6]	Gombotz H, Weh B, Mitterndorfer W, Rehak P. In-hospital cardiac resuscitation outside the ICU by nursing staff equipped with automated external defibrillators--the first 500 cases. Resuscitation. 2006; 70(3): 416-422. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[7]	Tirkkonen J, Nurmi J, Olkkola KT, Tenhunen J, Hoppu S. Cardiac arrest teams and medical emergency teams in Finland: a nationwide cross-sectional postal survey. Acta Anaesthesiol Scand. 2014; 58(4): 420-427. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[8]	Bellomo R, Goldsmith D, Uchino S, Buckmaster J, Hart GK, Opdam H, et al. A prospective before-and-after trial of a medical emergency team. Med J Aust. 2003; 179(6): 283-287. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[9]	Magon F, Longhitano Y, Savioli G, Piccioni A, Tesauro M, Del Duca F, et al. Point-of-Care Ultrasound (POCUS) in Adult Cardiac Arrest: Clinical Review. Diagnostics (Basel). 2024; 14(4): 434. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[10]	Berg KM, Bray JE, Ng KC, Liley HG, Greif R, Carlson JN, et al. International Consensus on Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care Science With Treatment Recommendations: Summary From the Basic Life Support; Advanced Life Support; Pediatric Life Support; Neonatal Life Support; Education, Implementation, and Teams; and First Aid Task Forces. Circulation. 2024; 150(24): e580-e687. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[11]	Maharaj R, Raffaele I, Wendon J. Rapid response systems: a systematic review and meta-analysis. Crit Care. 2015; 19(1): 254. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[12]	Malinverni S, Wilmin S, de Longueville D, Sarnelli M, Vermeulen G, Kaabour M, et al. A retrospective comparison of mechanical cardio-pulmonary ventilation and manual bag valve ventilation in non-traumatic out-of-hospital cardiac arrests: A study from the Belgian cardiac arrest registry. Resuscitation. 2024; 199: 110203. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[13]	Shrestha BK, Sharma A, Gyawali PK. Differences in Return of Spontaneous Circulation in Early vs Late Endotracheal Intubation among Patients in Hospital Cardiac Arrest. J Nepal Health Res Counc. 2018; 15(3): 286- 289. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[14]	Hanif MA, Kaji AH, Niemann JT. Advanced airway management does not improve outcome of out-of-hospital cardiac arrest. Acad Emerg Med. 2010; 17: 926–931. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[15]	McMullan J, Gerecht R, Bonomo J, Robb R, McNally B, Donnelly J, et al. Airway management and out-of-hospital cardiac arrest outcome in the CARES registry. Resuscitation. 2014; 85(5): 617-622. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[16]	Shin SD, Ahn KO, Song KJ, Park CB, Lee EJ. Out of hospital airway management and cardiac arrest outcomes: a propensity score matched analysis. Resuscitation. 2012; 83: 313–319. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[17]	Andersen LW, Granfeldt A, Callaway CW, Bradley SM, Soar J, Nolanet JP, et al. Association Between Tracheal Intubation During Adult In-Hospital Cardiac Arrest and Survival. JAMA. 2017; 317(5): 494–506. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[18]	Awad E, Klapthor B, Morgan MH, Youngquist ST. The impact of time to defibrillation on return of spontaneous circulation in out-of-hospital cardiac arrest patients with recurrent shockable rhythms. Resuscitation. 2024; 201: 110286. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |
[19]	Leong CK, Tan HL, Ching EYH, Tien JC. Improving response time and survival in ward based in-hospital cardiac arrest: A quality improvement initiative. Resuscitation. 2024; 197: 110134. | Digital Object Identifier (DOI) | PubMed (NCBI) | Scholar Google |